Życie z gitarą i słowem

Teatr Polonia zaprasza na kolejny w swoim repertuarze spektakl plenerowy. Tylko czy to aby na pewno jest spektakl?

JangaJan Tomaszewski swój program, prezentowany od poniedziałku na placu Konstytucji, określa jako teatr gitarowo-rock’n’rollowo-abstrakcyjny. Według niego miano to najlepiej określa „przestrzeń pomiędzy recitalem a koncertem z jednej strony i monodramem z drugiej”.
Równie dobrze można by się pokusić o nadanie jej amerykańskiego określenia „one man show”. Ale nie nazwa ma największe znaczenie.
Istotne jest to, czym chce się podzielić z nami ze sceny człowiek z gitarą. Otóż „opowieścią o otaczającej go rzeczywistości – ni biednej, ni bogatej, o miłości, sztuce, szukaniu odpowiedzi na zasadnicze pytania dotyczące szarej codzienności bytu – co by tu...?”. Owa opowieść snuta będzie w formie i monologów, i rockowo-bluesowych piosenek. Stąd w rękach Tomaszewskiego instrument.
– Muzykiem się urodziłem – mówi artysta. – To dar od Pana Boga – nigdzie nieszlifowany. Wszystkiego nauczyłem się sam, sam wymyśliłem własny styl grania. I to w różnych sytuacjach „prostuje mi kręgosłup”. Jest też aktorem. Grywa w filmach i serialach, jego głos słyszymy w dubbingu. – Ale w tym fachu bywa różnie – mówi. – Wszystko zależy od kolegów, reżysera, scenariusza. Nie zawsze udaje się to, co człowiek sobie zaplanuje. I dodaje przewrotnie, że w Polsce z aktorami jest trochę tak jak z dziewczynami na telefon: jak się podobają, to ich telefony dzwonią. – A gitara zależy tylko ode mnie – podsumowuje. – Muzyka to moja droga samuraja: dążenie do doskonałości.
W programie Tomaszewskiemu towarzyszyć będą Adam Lewandowski (cajon), Paweł Stankiewicz (gitara) oraz Wiesław Sałata (gitara basowa). Opieką artystyczną projekt objął Maciej Wojtyszko.
Polonia zaprasza na plac Konstytucji również w piątek. O godz. 17 zaprezentuje tu spektakl „Starość jest piękna”.
„JangaJan – Hej, Joe!” JangaJan Tomaszewski, Warszawa, pl. Konstytucji, wstęp wolny, poniedziałek (20.07) – czwartek (23.07), godz. 17

Rzeczpospolita online