Anna Polony

Aktorka teatralna i filmowa, reżyserka, pedagog. Absolwentka Wydziału Aktorskiego i Wydziału Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Debiutowała w 1959 r. na deskach Starego Teatru w Wojny Trojańskiej nie będzie J. Girodoux w reż. J. Kaliszewskiego. Do 1964 r. związana była z Teatrem im. J. Słowackiego w Krakowie. Od tego czasu do 2002 r. była aktorką Starego Teatru, w którym stworzyła kreacje m.in. w głośnych spektaklach K. Swinarskiego: Nie-Boskiej Komedii, Żegnaj Judaszu, Klątwie, Sędziach, Dziadach i Wyzwoleniu. Grała u takich reżyserów jak: Z. Hubner, A. Bardini, A. Wajda, J. Jarocki, J. Grzegorzewski, M. Prus, K. Lupa, K. Kutz, G. Jarzyna. Obecnie można ją oglądać  na deskach Starego Teatru w spektaklu  Król umiera czyli ceremonie E. Ionesco w reż. P. Cieplaka. Do historii przeszła wykreowana przez nią rola Pani Dulskiej w serialu telewizyjnym Z biegiem lat, z biegiem dni w reż. A. Wajdy. Ma na swoim koncie także role filmowe, m. in. w Siódmym pokoju – koprodukcji francusko–włosko–węgierskiej w reż. M. Meszaros oraz w Dekalogu VII K. Kieślowskiego. Ostatnio można ją było zobaczyć w Rewersie B. Lankosza. Za rolę w tym filmie aktorka zdobyła Polską Nagrodę Filmową Orzeł  za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą. Jako reżyserka zadebiutowała przygotowując Dwoje na huśtawce W. Gibsona w Starym Teatrze w 1974 r. W swoim dorobku reżyserskim ma również m.in. Wesele Figara P. de Beaumarchais w Teatrze im. J. Słowackiego, Wdowy S. Mrożka w Starym Teatrze (razem z J. Opalskim), Poskromienie złośnicy W. Szekspira w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku oraz Śluby panieńskie A. Fredry w Teatrze Śląskim w Katowicach. Wykłada w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie. W latach 1987-1991 była prodziekanem Wydziału Aktorskiego, zaś w latach 1999-2002 prorektorem uczelni.

ludzie teatru