Tancerz, choreograf, pedagog. Dyrektor Baletu Teatru Wielkiego-Opery Narodowej. Ukończył Państwową Szkołę Baletową w Poznaniu. W 1966 r. zaangażował się do Opery Poznańskiej. W 1973 r. opuścił operę wraz z innymi tancerzami Conrada Drzewieckiego i został solistą, a w 1976 r. pierwszym solistą Polskiego Teatru Tańca. Przygotował choreografię do wielu inscenizacji operowych: "Madame Butterfly" Pucciniego, "Króla Rogera" Szymanowskiego, "Strasznego dworu" Moniuszki, "Otella" Verdiego, "Oniegina" Czajkowskiego, "Don Giovanniego" Mozarta, "Aidy" Verdiego", "Andrea Chénier" Giordano, "La Bohème" Pucciniego. Rozwinął kontakty z teatrami dramatycznymi i operowymi. Pracował z wieloma wybitnymi reżyserami, zdobywając bezcenne doświadczenie inscenizatorskie. Szczególnie interesująca okazała się paroletnia współpraca choreograficzna z Januszem Wiśniewskim przy jego kolejnych przedstawieniach autorskich. W uznaniu swojego dorobku, w 1992 r. Emil Wesołowski otrzymał tytuł głównego choreografa, a w 1995 r. został dyrektorem Baletu Teatru Wielkiego - Opery Narodowej w Warszawie. Funkcję te sprawował do końca maja 2006 r. Przygotował także choreografię do dwóch słynnych produkcji operowych, reżyserowanych przez Mariusza Trelińskiego – „Damy Pikowej” w berlińskiej Staatsoper Unter Den Linden (2003) i w Operze Narodowej w Warszawie (2004) oraz do „Andrei Chénier” w Teatrze Wielkim w Poznaniu (2004) i w Operze Waszyngtońskiej.
ludzie teatru